خلیل‎آباد خراسان رضوی در آستانه بیابان شدن

۰۸ خرداد ۱۳۹۹ | ۱۰:۲۱ کد : ۳۱۵۸۹ اخبار قدیمی
تعداد بازدید:۴
رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری خلیل‎آباد مطرح کرد؛
 

رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان خلیلآباد گفت: خشکسالی‌ها، چرای بیش از حد و خارج از فصل، موجب شده بیابان‌های شهرستان در حال گسترش باشند.

به گزارش روابط عمومی اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری خراسان رضوی ؛ مهدی مظفرجلالی در گفت‌وگو با ایسنا با بیان اینکه در حال حاضر یک میلیون و 590 هزار هکتار از وسعت شهرستان را عرصههای منابع طبیعی تشکیل می‏‌دهد، عنوان کرد: از وسعت 176 هزار و 750 هکتاری شهرستان، 133 هزار و 450 هکتار دشت و کویر و 43 هزار و 300 هکتار کوهستان و تپه ماهور است.

وی ادامه داد: عرصههای منابع طبیعی شهرستان به دلیل شرایط خاص آب و هوایی در جنوب عمدتاً شامل اراضی بیابانی و مراتع فقیر تا خیلی فقیر و کویری بوده و در شمال شهرستان شامل مراتع با پوشش گیاهی متوسط هستند.

رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان خلیلآباد اظهار کرد: پوشش گیاهی غالب مراتع شهرستان انواع گونههای درمنه، اسپند، تلخه بیان، شیرین بیان، کنگر، انواع شور، عجوه، اشنیان و... است.

وی گفت: اگر چه در حفظ و حفاظت از عرصهها با کمبود نیرو مواجه هستیم اما با حضور مداومی که نیروها در عرصههای منابع طبیعی دارند، تخریب و تصرف به حداقل رسیده است.

مظفرجلالی افزود: این عوامل موجب شده 91 هزار هکتار از شهرستان را عرصههای بیابانی تشکیل دهند. عوامل انسانی شامل تخریب و چرای دام موجب تخریب بیشتر عرصه‌های منابع طبیعی در منطقه شده است، به دلیل بلایای طبیعی(خشکسالیها و...) و دستکاریهای انسانی از قبیل تخریب و بوتهکنی، چرای بیش از حد و خارج از فصل، بیابان‌های شهرستان در حال گسترش هستند.

رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان خلیلآباد مطرح کرد: چرای بیرویه دام باعث سیر قهقرایی پوشش مراتع و در نتیجه لخت شدن خاک میگردد، که نتیجه آن کاهش علوفه دام، فرسایش خاک، گرد و غبار، آلودگی هوا و... است.

مظفرجلالی گفت: وسعت مراتع شهرستان خلیل‌آباد حدود 140 هزار هکتار، جنگلهای دست کاشت تاغ 16 هزار هکتار، جنگل طبیعی بادامشک 360 هکتار و اراضی بیابانی و کویری 75 هزار هکتار است.

وی عنوان کرد: در حال حاضر یک کانون بحران در شهرستان داریم که بیشتر مناطق بخش ششطراز و دهستان کویر و در بخش مرکزی دهستان ابراهیمآباد درگیر هستند. هرچند فرسایش آبی به میزان کم و غالبا به صورت فرسایش شیاری در مناطق تپه ماهوری و اراضی شیبدار هستند ولی عمده فرسایش شهرستان در مناطق جنوبی به صورت فرسایش بادی با شدت متوسط و سطح حدود 35 هزار هکتار است.

 


نظر شما :